01 Aug 2017
August 1, 2017

Zingen in vernietigingskampen

0 reacties

De groepen zingende Joodse mensen op de parkeerplaatsen bij Auschwitz en Birkenau, de kampen die ik onlangs bezocht, bezorgen me kippenvel. De zangers staan stevig gearmd in een kring. Hun bovenlichamen bewegen heen en weer. Sommige zangers hebben tranen in de ogen.
Wat ze zingen, weet ik op dat moment nog niet. Maar het moet ongetwijfeld over verlies en verdriet gaan. Misschien ook over trots, want zo kijken ze. Trots en zelfverzekerd.
Veel Joodse bezoekers dragen de Israëlische vlag op hun rug. Ook in de Joodse wijk van Krakau komen we zingende groepen Joodse bezoekers tegen. Omstanders zijn geïmponeerd, filmen en klappen.
Op internet vind ik meer informatie over het zingen. Ze zingen kennelijk Ani Ma’amin, ‘Ik geloof’. Het is een lied dat Joden zongen terwijl ze in de oorlog naar de gaskamers werden geleid. Sterker: ze móesten zingen van de bewakers terwijl ze hun dood tegemoet liepen.

Het zingen blijkt overigens helemaal niet gewaardeerd te worden door de huidige medewerkers en beveiligers van Auschwitz. In 2014 werd Rabbi Rafi Ostroff opgepakt toen hij met zijn bezoekersgroep dit lied zong in Auschwitz. De beveiligers schreeuwden dat ze op moesten houden met zingen. De Rabbi werd meegenomen (zie foto) en moest een boete van 350 dollar betalen. Grote verontwaardiging in de Joodse media, vanzelfsprekend.
Nu begrijp ik dus wel waarom de Joodse bezoekersgroepen zingen op de parkeerplaatsen van Auschwitz en Birkenau. Waarschijnlijk hebben ze een zangverbod opgelegd gekregen om in de voormalige kampen zelf te zingen.
Het intense en geëmotioneerde zingen van de Joodse bezoekers gaf voor mij echter een extra en waardevolle dimensie aan het bezoek aan Auschwitz en Birkenau. Ik vond het zingen indrukwekkend; zelfs zonder de tekst te begrijpen, begreep ik de impact.

Waar ik wél moeite mee had, waren die vele niet-Joodse bezoekers die misselijkmakend selfies maakten in Auschwitz en Birkenau. Ik zag talloze oliedomme stelletjes die vrolijk en soms zoenend zichzelf fotografeerden in de barakken en voormalige gaskamers. Deze domheid mogen etaleren, is dus kennelijk wel toegestaan en zingen niet…?!
En dan die eettentjes met snoep en hotdogs op het parkeerterrein voor Auschwitz… Met één gram gevoel voor je omgeving krijg je daar toch geen hap door je keel?