Als je een congres bijwoont met verschillende lezingen en workshops dan zie je meteen het verschil tussen een goede spreker en, laten we zeggen, verspilling van je tijd.
Laat ik meteen corporate antropoloog dr. Daniëlle Braun als voorbeeld noemen van een hele goede en interessante spreekster met een perfecte PowerPointpresentatie. Ik kende haar niet, maar volgde onlangs een lezing van haar op een congres. Braun heeft enkele presentaties klaarliggen, die ietwat worden aangepast aan het publiek ter plekke. Ik volgde haar lezing Corporate Tribe – organisatiecultuur ontraadseld.
|Wat maakt die presentatie dan zo goed?:
-de inhoud van haar lezing is zeer boeiend en die inhoud weet ze begrijpelijk en met herkenbare voorbeelden neer te zetten;
-ze houdt flink het tempo erin zonder eeeh’s en uuhm’s;
-ze heeft een professionele PowerPointpresentatie met prachtige en pakkende beelden, zonder één grafiek of bulletpoint! De PowerPoint ondersteunt met beelden háár verhaal, zoals het hoort. Waarschijnlijk heeft ze die PP door een professional laten maken en dat blijkt het geld/de moeite dus dubbel en dwars waard;
-ze komt met herkenbare en soms confronterende (voor)beelden. Confronterend in de zin van het publiek een spiegel voorhouden: ‘Oh jee, dat doe ik ook’. ‘Zo denk ik ook…’
-er zit humor in haar presentatie;
-en ze stelt enkele (herkenbare) gesloten en retorische vragen aan het publiek.

Ik volgde op het betreffende congres ook een workshop van een uur waarvoor ik me heel bewust en vol verwachting had ingeschreven. Ik had me er veel van voorgesteld omdat het onderwerp me boeit en ik er nog veel over wil leren. Het eerste half uur ging de spreker echter alle kanten op, behalve de interessante. Veel te veel eigen cv en veel te veel geschiedenis. Het laatste half uur ging over waarvoor we gekomen waren, namelijk de werkmethode die hij heeft ontwikkeld en in zijn boek beschrijft. Maar helaas, dit verhaal voegde niets toe aan wat we al wisten. Er werd geen verdiepingsslag gemaakt.

Wanneer was deze workshop wel de moeite waard geweest?
-Bijvoorbeeld als de spreker een (denkbeeldige) casus had voorbereid en die door enkele bezoekers had laten spelen. Aan de hand van zijn eigen werkmethode had hij dat ‘spel’ dan kunnen bespreken en analyseren.

-Een andere mogelijkheid was dat hij een eigen zaak als voorbeeld had genomen en die met ons had geanalyseerd. Hoe heeft hij in die casus zijn methode ingezet? Bleek zijn methode altijd te werken en zo niet: waar liep hij dan tegenaan?
Kortom, in een uur tijd kun je mensen veel leren. Áls je een pakkende methode hanteert…

Wilt u meer weten over hoe u een goede spreker wordt en een pakkende presentatie of workshop neerzet? Ik help u graag!